De Rookruimte

Het is vrijdagavond, de gebruikelijke kale beveiliging van downtown is net klaar met mij te fouilleren op drank. Ik bedank ze en loop verder naar binnen. Naarmate ik meer meters loop wordt de verlichting steeds minder. Ik sta in de zaal, rechts van me staan wat medevrijwilligers achter de bar. Jattende bezoekers van zich af te slaan, aan de bar zitten 6 man naast elkaar wiet te brokkelen en elkaar om floetjes te vragen. " hossel is flutje a bradda" hoor ik. Ik wist het al, dit wordt een doodnormale vrjdagavond... Ik draai me weer om en verstopt in een hoek zie ik een soort hermetisch afgesloten ruimte, met een soort aura van mysterieuse rook eromheen. Ik loop eromheen en kan niet veel zien door een mysterieuse damp in het hokje. Wat een mysterie is dit! Wat zou deze ruimte voor mij in petto hebben? Mijn hand sluit zich om de, door duizend handen aangeraakte, vieze vettige deurknop. Mijn hart raast op en neer, wat zal er in de mist verschijnen. Ik trek de deur open, de knallende beats van de huis dj's en de lachkicks van de mensen achter de televisie zijn het enige wat het geluid van een krakende deur en een bonsend hart in me borstkas overstemmen. De deur gaat open, en een vlaag van slechte goedkope wiet trekt door me neus in. Rooie, natte ogen kijken mijn kant op, Zombies? Een gevoel van immense benauwdheid en stank voel ik...Ik moet hier weg! Uit de mist komen de rooie ogen dichter bij en hoor ik in de verte, een soort van vertraagde, spookachtige stem me toe spreken. 'Faka, faka' Vanuit de mist zie ik een vuist dichterbij komen. Ik werd kortademig door de banauwdheid van deze griezelige ruimte. Ik probeer te vluchten, maar flikker bij elke stap over voeten, tassen en naar binnen gesmokkelde drank. Ik weet eindelijk weg te komen. Achteruitkijkend naar deze ruimte, met me hart in me keel en rood van het zweet, besluit ik mijn sigaretje buiten te roken. Ik zie dat ik niet de enige ben. Ik loop naar buiten en zie lijkwitte personen met grote pupillen geschrokken mijn kant op kijken. H Wellicht hadden zij hetzelfde meegemaakt als mij... (YA I WAS BORED)